Όταν ακούμε τη λέξη «Εργοθεραπεία», πολλοί αναρωτιούνται: “Μα, ποιο είναι το έργο ενός παιδιού;”. Η απάντηση είναι απλή: Το «έργο» (η δουλειά) ενός παιδιού είναι το παιχνίδι, η μάθηση και η ικανότητά του να αυτοεξυπηρετείται!
Η Παιδιατρική Εργοθεραπεία είναι η επιστήμη που βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν, να ανακτήσουν ή να βελτιώσουν τις δεξιότητες που χρειάζονται για να είναι λειτουργικά και ανεξάρτητα στην καθημερινή τους ζωή (στο σπίτι, στο σχολείο και στο παιχνίδι).
Σε ποιους τομείς παρεμβαίνει ένας Εργοθεραπευτής;
Λεπτή Κινητικότητα: Ο συντονισμός των μικρών μυών στα χέρια (π.χ. να πιάνει σωστά το μολύβι, να χρησιμοποιεί ψαλίδι, να κουμπώνει τα ρούχα του).
Αδρή Κινητικότητα: Η χρήση των μεγάλων μυών του σώματος για ισορροπία και συντονισμό (π.χ. να τρέχει χωρίς να σκοντάφτει συχνά, να κάνει ποδήλατο, να πιάνει μια μπάλα).
Αισθητηριακή Ολοκλήρωση: Ο τρόπος που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα ερεθίσματα από το περιβάλλον (όραση, ακοή, αφή). Παιδιά με αισθητηριακές δυσκολίες μπορεί να ενοχλούνται από δυνατούς ήχους, συγκεκριμένες υφές ρούχων ή να αποφεύγουν να λερώσουν τα χέρια τους.
Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ): Η ικανότητα του παιδιού να τρώει αυτόνομα (χρήση κουταλιού/πιρουνιού), να ντύνεται και να πηγαίνει στην τουαλέτα.
Πότε να ζητήσετε εργοθεραπευτική αξιολόγηση; Η καθοδήγηση από έναν ειδικό κρίνεται ωφέλιμη εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας:
Δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί σε μια δραστηριότητα για παραπάνω από λίγα λεπτά.
Είναι αδέξιο, πέφτει συχνά ή αποφεύγει τις σωματικές δραστηριότητες στην παιδική χαρά.
Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει, να γράψει ή πιάνει το μολύβι με λάθος τρόπο, συγκριτικά με παιδιά της ηλικίας του.
Παρουσιάζει υπερευαισθησία (π.χ. κλείνει τα αυτιά του σε καθημερινούς ήχους) ή υποευαισθησία (π.χ. αναζητά συνεχώς έντονη κίνηση).
Δυσκολεύεται να ακολουθήσει τη ρουτίνα του ύπνου ή του φαγητού.
Το παιχνίδι δεν είναι απλώς ο ελεύθερος χρόνος ενός παιδιού, είναι η κύρια εργασία του. Μέσα από αυτό μαθαίνει να ορίζει το σώμα του, να λύνει προβλήματα και να χτίζει βήμα-βήμα την ανεξαρτησία του.
Πρακτικές Συμβουλές Εργοθεραπείας για το Σπίτι
Ενθαρρύνετε την αυτοεξυπηρέτηση: Δώστε στο παιδί τον χρόνο να προσπαθήσει να βάλει μόνο του τα παπούτσια του, να κουμπώσει το μπουφάν του ή να φάει με το κουτάλι. Η προσπάθεια, έστω κι αν δεν είναι τέλεια, χτίζει την αυτοπεποίθησή του.
Παιχνίδια με στόχο τη λαβή: Ζητήστε του να μεταφέρει μικρά αντικείμενα (π.χ. φασόλια) από το ένα μπολ στο άλλο χρησιμοποιώντας ένα τσιμπιδάκι φρυδιών ή μια λαβίδα. Είναι η καλύτερη άσκηση για να μάθει να πιάνει σωστά το μολύβι.
Ενεργή συμμετοχή στις δουλειές του σπιτιού: Το ζύμωμα της ζύμης, το ανακάτεμα του φαγητού ή το άπλωμα των ρούχων προσφέρουν πλούσια αισθητηριακά και κινητικά ερεθίσματα.
Πώς μοιάζει μια συνεδρία Εργοθεραπείας;
Για όσους παρακολουθούν απ’ έξω, η αίθουσα της εργοθεραπείας μοιάζει συχνά με έναν φανταστικό παιδότοπο. Για τον θεραπευτή όμως, αποτελεί ένα στοχευμένο και δομημένο περιβάλλον:
Αιώρες και κούνιες: Χρησιμοποιούνται για την οργάνωση του αιθουσαίου συστήματος (ισορροπία), την αυτορρύθμιση και τη διαχείριση της υπερκινητικότητας.
Τοίχος αναρρίχησης και εμπόδια (στίβος μάχης): Ενισχύουν την αδρή κινητικότητα, τον συντονισμό ματιού-χεριού, τον προσανατολισμό στον χώρο και τον σχεδιασμό της κίνησης.
Πλαστελίνες, χάντρες, μανταλάκια και ψαλίδια: Αποτελούν τα βασικά εργαλεία για την ενδυνάμωση των μικρών μυών στα δάχτυλα και τη βελτίωση της λεπτής κινητικότητας, η οποία είναι απολύτως απαραίτητη για τη μετέπειτα εκμάθηση της γραφής στο σχολείο.
Στο «ΠΑΙΔΙΩΝ ΛΕΓΕΙΝ», οι εξειδικευμένοι Εργοθεραπευτές μας αξιολογούν τις δυσκολίες και τις δυνατότητες του παιδιού. Στη συνέχεια, σε μια αίθουσα γεμάτη παιχνίδια, κούνιες και υλικά, δημιουργούμε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης. Στόχος μας είναι το παιδί να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία, νιώθοντας ότι απλώς… παίζει!
